Hoe is het mogelijk!?

Lang geleden alweer, in de nazomer van 1992, ging ik op uitnodiging naar de 'Esthergroep' Enschede. Destijds was dat in het restaurant de Assinkhof. Met enkele vrouwen ging ik daar naartoe, want het zou mijn geloof verdiepen en vooral het lezen van de Bijbel kwam ter sprake. Dit laatste trok mij erg. Ik als Katholiek wist weinig van de Bijbel, alhoewel ik me toch al enige tijd had aangesloten bij een Bijbelkring in Haaksbergen.

Tot mijn verbazing was er bij die bijeenkomst (de eerste van de Esthergroep) zo'n grote opkomst dat er een zaal bijgetrokken werd. Er was een bijzondere sfeer van eenheid, die ik niet kende. Tijdens de lezing zat iedereen geboeid te luisteren. Na afloop was er de mogelijkheid zich op te geven voor het bijwonen van een Bijbelkring in de eigen woonplaats.
Na enkele weken kreeg ik bezoek van Netty (wij kenden elkaar niet). Zij kwam namens de 'Esthergroep' om mij te vragen of ik misschien gespreksleidster zou willen worden van een groep vrouwen die zich in Haaksbergen hadden opgegeven voor een Bijbelkring. Ik stond versteld... Wat moest ik hierop antwoorden? Op de eerste plaats wist ik maar weinig van de Bijbel en de vrouwen, die zich hadden opgegeven waren vreemd voor mij. Hoe is het mogelijk dat ik voor zoiets gevraagd word? Netty vroeg vriendelijk of ze eens met de groep vrouwen bij mij mocht komen. Dat was goed.

Na enkele weken zaten we met een 'vreemd' groepje bij elkaar. Ik kende niemand, maar het ijs was snel gebroken. Vriendelijk en vertrouwelijk gingen we met elkaar om. Wat een bijzondere sfeer! Hoe was dit mogelijk? Deze avond gaf ik aan: "Ik weet echt niet of ik in staat ben om dit groepje te leiden ". "Natuurlijk lukt dat wel", was hun antwoord, en... "we doen het samen, we helpen elkaar". En ja, na enige tijd kwamen we samen met het doel ons te laten inspireren door de Bijbel. Iedereen was enthousiast, en ik ook. We voelden dat de Heilige Geest aanwezig was.
Maar... in dezelfde tijd werd mijn man ongeneeslijk ziek. Hij kreeg longkanker en had niet lang meer te leven. Mijn wereld stortte in. Er brak een tijd aan van onbegrijpelijk veel verdriet. Eind januari 1993 overleed hij.

Hoe nu verder? Ik zat in een diep dal. Geen lust om verder te gaan. Ik voelde me verlaten. Door mijn lieve man, maar ook door God. Waarom toch liet Hij dit alles toe??
Toen ik in de Bijbelgroep liet weten, dat ik niet meer in staat was om verder te gaan met de Bijbelstudie, werd ik door hen allen erg bemoedigd. (Dit had ik trouwens ook tijdens de ziekte en het sterven van mijn man heel sterk ervaren. Er was een oprecht meeleven van ieder persoonlijk.)
Ik werd bemoedigd na een vreselijke huilbui. Ze spoorden me aan om te blijven, we doen het echt 'samen' werd er gezegd. Er kwam rust in mij. Ik werd bijzonder aangeraakt en maakte het voornemen om toch verder te gaan. (Eigenlijk kon ik die vrouwen helemaal niet meer missen.)

Het is nu 20 jaar later (2013). Op het moment zijn we met 11 vrouwen in de Bijbelgroep, waarvan ongeveer 5 vrouwen, die er vanaf het begin bij waren. Het is een hechte groep. Buiten de zomermaanden om komen we elke 2 weken bij elkaar. Verschillende studies zijn er al doorgenomen, zoals van Tonneke Bijker: 'Meer vreugde dan je denkt' en 'Rijker dan u denkt'. Maar ook van Rina Koops: 'Vrouwen uit de Bijbel', het boek 'Ruth', 'Jona' en 'Samuel'. Verder het boekje van Groei, en boeken van Max Lucado en nog veel meer.
Door de jaren heen wordt de persoonlijke omgang met elkaar steeds hechter, en... wat nog van groter belang is: onze persoonlijke relatie met de Heer Jezus, onze Redder en Verlosser wordt steeds dieper. We mogen ervaren dat God mensen verandert naar Zijn beeld.

Gedeeld door Mientje (85 jaar)

Dagelijks woord

08 december 2019

  • zondag 08 december 2019 - 1 Petrus 2:21-24
    Dat is uw roeping; ook Christus heeft geleden, om uwentwil, en u daarmee een voorbeeld gegeven. Treed dus in de voetsporen van hem die geen enkele zonde beging en over wiens lippen geen leugen kwam. Hij werd gehoond en hoonde zelf niet, hij leed en dreigde niet, hij liet het oordeel over aan hem die rechtvaardig oordeelt. Hij heeft in zijn lichaam onze zonden het kruishout op gedragen, opdat wij, dood voor de zonde, rechtvaardig zouden leven. Door zijn striemen bent u genezen. -- 1 Petrus 2:21-24

Welkom!

Jij bent belangrijk, jij bent waardevol, jij bent welkom.